Post
     

Writers Wednesday: Pamela Sharon



Iedere eerste woensdag van de maand zetten we voortaan een auteur in het zonnetje. We trappen de eerste Writers Wednesday af met Pamela Sharon! Aangezien haar boek Wie ik gisteren was al over een kleine twee weken verschijnt, kunnen we niet wachten om haar het hemd van het lijf te vragen. Maar voordat we beginnen willen we eerst dat jullie Pamela beter leren kennen.

Over de schrijver:

Pamela Sharon is leesspecialist en leerkracht op een internationale basisschool. Samen met een collega ontwikkelde ze een leesmethode waarin het schrijven van verhalen centraal staat. Ze is gek op schrijven, retro jurkjes, musicals, k-drama en chai latte. Haar debuut De geur van groen werd genomineerd voor de Jonge Jury 2020 én het Beste Boek voor Jongeren 2020. Haar tweede boek, Wie ik gisteren was, verschijnt op 16 maart. Nu heeft Pamela 10 vragen voor ons beantwoord… dus lees snel verder om te ontdekken of ze al een nieuw verhaal heeft bedacht of welk boek ze zelf geschreven had willen hebben…

 

Heb je al een idee voor een nieuw verhaal?

Mijn hoofd staat nooit stil, ik heb altijd wel ideeën. Klinkt heel fijn maar dat maakt het soms ook heel moeilijk om te kiezen! Ik ben nu bezig met een nieuw YA verhaal met een heel actueel thema, namelijk cancel culture, maar ik heb ook al een idee dat ik heel graag daarna uit wil werken, en daarna en daarna… haha. Er is te weinig tijd voor alles wat ik nog zou willen schrijven.

Wat vind je het leukst aan schrijven?

 Dat moment dat je personages opeens gaan leven op papier. Het is moeilijk te omschrijven maar in ieder verhaal dat ik heb geschreven kwam dat moment waarop de personages het verhaal van mij overnamen en alles opeens perfect in elkaar schoof. Dat het verhaal het van mij overneemt. Ook vind ik het fijn om mezelf helemaal te verliezen in wat ik schrijf, alsof ik even een onderdeel ben van een andere wereld.

Wat vind je de grootste misvatting over schrijven?

Ik vind het jammer dat YA nog steeds niet heel serieus genomen wordt. Mensen vragen vaak wanneer ik nou eens boeken voor volwassenen ga schrijven, alsof je dan pas een echte schrijver bent. Ook wordt er vaak gedacht dat ik heel erg rijk ben omdat ik boeken schrijf, dat is dus echt niet zo. Of dat schrijven makkelijk is. Het is best hard werken en heel veel uren schrijven, piekeren, herschrijven en dan hopen dat het goed genoeg is. Je moet echt van schrijven houden en niet opgeven. Geld heeft daar weinig mee te maken. Het is vooral een kwestie van doorzetten en niet opgeven!

Heb je een bijzonder moment meegemaakt door het schrijven? Vertel het ons!

Vanaf het moment dat ik hoorde dat mijn eerste boek De geur van groen uit zou komen heb ik zoveel leuke en lieve mensen ontmoet. Bij een schoolbezoek sprak ik met een blind meisje die me vertelde dat ze net als Raaf nog vaak als een slachtoffer werd gezien, en dat ze blij was dat ik een boek heb geschreven met een blinde hoofdpersoon. Ook heb ik drie andere schrijfsters ontmoet, die ik bijna dagelijks spreek en waarmee ik een podcast ben begonnen. En natuurlijk de nominaties voor Het Beste Boek Voor Jongeren en De Jonge Jury; dat was echt bizar!

Welk boek, dat is geschreven door iemand anders, zou je zelf geschreven willen hebben?

Er zijn zo ontzettend veel goede schrijvers en schrijfsters waar ik tegenop kijk.

Sarah Crossan bijvoorbeeld, zij schrijft echt prachtig poëtisch. Haar boek Een is echt schitterend, zo mooi. Of het werk van Erin Morgenstein, haar boeken gaan vrij traag maar ik ben iedere keer weer onder de indruk van haar schrijfstijl. Daar kan ik echt nog heel veel van leren. Maar ik denk dat ik niet echt een boek van een ander zou kunnen kiezen. Iedere schrijver heeft zijn eigen stijl en zijn eigen talent, ik denk dat dit je uniek maakt.

 

En nu volgt… de dilemmaronde! We geven iedere schrijver vijf dilemma’s die ze moeten beantwoorden. En dat is soms best moeilijk!

 

Friends-to-lovers OF enemies-to-lovers

Lekker cliché, maar ik hou echt van de enemies-to lovers trope, en dan het liefst slow burn.

Wel muziek OF geen muziek tijdens het schrijven?

Muziek! Altijd! Ik maak zelfs voor ieder schrijfproject een aparte playlist, zonder kan ik echt niet schrijven.

Vampiers OF weerwolven?

Vampiers! Maar dan wel de klassieke vampiers, dus geen geglitter in het zonlicht. Ik heb alle boeken van Anne Rice gelezen en haar Vampire Chronicles behoren tot mijn favoriete boeken. Vooral de Vampire Armand, mijn all time favorite. Gotische, gekwelde vampiers zijn de beste vampiers.

Je favoriete auteur interviewen OF je favoriete personage interviewen?

Dan absoluut mijn favoriete personage, met een grote pot thee erbij en dan worden we natuurlijk beste vrienden. Het lijkt me echt geweldig om iemand uit een verhaal tot leven te zien komen en daar tijd mee door te brengen.

Een boek lezen waarin je favoriete personage sterft OF een boek lezen dat eindigt op een cliffhanger en nooit verdergaat?

Kill your darlings! De dood van een personage kan heel veel toevoegen aan een verhaal. Het liefst niet zoals in Game of Thrones waarbij ik geen favoriete personage meer durfde te hebben omdat bijna iedereen doodging (en weer tot leven kwam, maar dat is een ander verhaal) maar een goed doordachte dood kan mij als lezer echt raken. 

 

Als laatste: kun je ons nog iets vertellen over je aankomende boek, Wie ik gisteren was?

In Wie ik gisteren was krijgt Yara te horen dat ze chronisch ziek is. Natuurlijk wil ze dit niet zijn, ze is nog jong, gaat naar school en heeft een heleboel dromen. Om het echte leven te ontvluchten verliest ze zichzelf in een online game-wereld.

Het boek bestaat uit twee verhalen, de twee versies van Yara. Ik heb me daarbij laten inspireren door series als The X-files en Black Mirror. Is alles wel zoals het lijkt? Die vraag roept ook een heleboel andere filosofische vragen op die de basis waren voor het verhaal van Yara. 

Ik heb het boek geschreven nadat ik zelf in een burn-out terecht kwam en me realiseerde dat je gezondheid zomaar van je afgenomen kan worden. In dit boek gaat Yara de strijd aan met zichzelf maar ook met haar omgeving die haar opeens met andere ogen gaan bekijken.

Ik heb met een aantal mensen gesproken die chronisch ziek zijn en ik hoop dat het verhaal van Yara meer inzicht geeft in hoe het leven is als je chronisch ziek bent.

 

Heel erg bedankt Pamela! We kunnen niet wachten om Wie ik gisteren was te lezen. Heb jij hem al besteld? Als je Wie ik gisteren was bij boekhandel Scheltema uit Amsterdam besteld vóór 16 maart, krijg je een gesigneerd exemplaar én drie exclusieve character cards. Tot de volgende Writers Wednesday!